Trener

Nie ma łatwego życia z angielskimi brukowcami. Nie był ich faworytem do objęcia funkcji menedżera reprezentacji Anglii. A jednak nim został. Tylko dobra gra drużyny Roya Hodgsona może przekonać wyspiarską prasę, że to była dobra decyzja.

Zdjęcie Roy Hodgson - zaskakujący wybór na selekcjonera Anglików (fot. PAP/EPA)

Roy Hodgson
Urodzony: 09.08.1947 r. w Croydon

SELEKCJONER
Debiut selekcjonerski:
26.05.2012 – Norwegia – Anglia 0:1
Najwyższa wygrana: Norwegia – Anglia 0:1
Najwyższa przegrana: brak

TRENER

Kariera
1976-80 – Halmstad BK (Szwecja)
1982 – Bristol City
1982 – IK Oddevold (Szwecja)
1983-84 – Orebro SK (Szwecja)
1985-89 – Malmoe FF (Szwecja)
1990-92 – Neuchatel Xamax (Szwajcaria)
1992-95 – reprezentacja Szwajcarii
1995-97 – Inter Mediolan (Włochy)
1997-98 – Blackburn Rovers
1999 – Inter Mediolan (Włochy)
1995-2000 – Grasshopper Zurych (Szwajcaria)
2000-01 – FC Kopenhaga (Dania)
2001 – Udinese Calcio (Włochy)
2002-04 – reprezentacja Zjednoczonych Emiratów Arabskich
2004-05 – Viking Stavanger (Norwegia)
2006-07 – reprezentacja Finlandii
2007-10 – Fulham FC
2010-11 – Liverpool FC
2011-12 – West Bromwich Albion
od 2012 – reprezentacja Anglii

Sukcesy

– 1/8 finału mistrzostw świata
1994 – reprezentacja Szwajcarii

– Awans do mistrzostw Europy 1996
1995 – reprezentacja Szwajcarii

– finał Pucharu UEFA (1)
1996/97 – Inter Mediolan

– finał Ligi Europejskiej (1)
2009/10 – Fulham FC

– Mistrzostwo Szwecji (4)
1976, 1979 – Halmstad BK
1986, 1988 – Malmoe FF

– Mistrzostwo Danii (1)
2000/01 – FC Kopenhaga

– Puchar Szwecji (2)
1985/86, 1988/89 – Malmoe FF

PIŁKARZ

Kluby: Crystal Palace (od 1965), Tonbridge Angels, Gravesend & Northfleet, Maidstone United, Ashford Town, Berea Park, Carshalton Athletic


O TRENERZE
Według angielskiej federacji to właśnie Roy Hodgson nadawał się najlepiej do tego, aby zastąpić Fabio Capello i w miesiąc przygotować reprezentację Synów Albionu do mistrzostw Europy w Polsce i na Ukrainie. 65-letni szkoleniowiec pokonał w wyścigu o funkcję selekcjonera między innymi faworyta mediów i kibiców Harry'ego Redknappa z Tottenhamu.

Kariera pełna wzlotów i upadków

Hodgson to jeden z najbarwniejszych brytyjskich menedżerów. Podobnie jak wielu innych szkoleniowców nie zrobił dużej kariery jako piłkarz, jednak debiut trenerski miał znakomity – z pierwszym klubem jaki prowadził, czyli Halmstad BK, dwukrotnie zdobył mistrzostwo Szwecji. Sam uważa to za swoje największe dotychczasowe osiągnięcie.

Największe sukcesy odnosił właśnie w Skandynawii (również tytuły z Malmoe i duńskim FC Kopenhaga). Mniej szczęścia miał prowadząc wielkie kluby – nie potrafił osiągnąć sukcesów ani z Interem, ani z Liverpoolem.

Po zagranicznych wojażach, w ostatnich latach pracował już w ojczyźnie. Jego przygoda z The Reds była nieudana, ale wcześniej z bardzo przeciętnego Fulham stworzył silną drużynę, która doszła nawet do finału Ligi Europejskiej. W ostatnim sezonie był menedżerem West Browmich Albion, które bez trudu utrzymało się w Premier League.

O wyborze Hodgsona mogło zdecydować jego doświadczenie w prowadzeniu zespołu narodowego na dużej imprezie. Ze Szwajcarami awansował w znakomitym stylu do mistrzostw świata w 1994 roku, w których Helweci odpadli dopiero w 1/8 finału.

Na celowniku brukowców

Hodgson nigdy nie był ulubieńcem angielskich brukowców, które często kpią z jego wady wymowy (wymawia literę „r” jak „w” – z tego powodu m.in. jego imię jest przerabiane z Roy na Woy). Nie da się ukryć, że będzie musiał przekonać do siebie także dziennikarzy oraz piłkarzy, którzy w większości widzieli na stanowisku selekcjonera Redknappa.

Kolumnista „Daily Mirror” Darren Lewis dwa dni po wyborze Hodgsona nawoływał: „Przestańcie przerabiać historię. Może Roy ma pracę, ale to Harry lepiej się do niej nadaje”. I już było wiadomo, że łatwo mieć nie będzie.